Artykuły biznesowe, finansowe, z ekonomii. Zabdaj o swoją Spółka zoo !

Możliwe typy struktur organizacyjnych w bankach

Banki różnią się zakresem świadczonych usług, wielkością, techniką pracy, poziomem kwalifikacji zatrudnionych pracowników, warunkami, w jakich funkcjonują itp. Stąd ich struktury mogą być różne. Poza tym struktura każdego banku ulega permanentnym modyfikacjom na skutek zmiany owych warunków. W związku z tym banki mają możliwość zastosowania różnych rozwiązań strukturalnych. Typologia tych rozwiązań jest oparta na wielu kryteriach. Warto o nich wiedzieć, gdyż każdy typ struktury kreuje określone zachowania organizacyjne, taktykę i strategię zarządzania. Dokonana typologia struktur organizacyjnych nawiązuje do omówionych wcześniej ich cech właściwych, które mogą stanowić jedno z kryteriów różnicowania rozwiązań strukturalnych. Warto również zaznaczyć, że prezentowane rodzaje struktur mają charakter modelowy dla banków nie przystają do rzeczywistych.

Pierwszy typ struktur organizacyjnych związany jest z ich cechą właściwą, jaką jest hierarchia. Ze względu na stopień uhierarchizowania struktur można je podzielić na struktury płaskie i smukłe (por. rys. 7.1 i 7.2). Miarą owej płaskości i smukłości może być liczba szczebli w strukturze.

Struktury płaskie (małe spiętrzenie kierowania) cechuje mniejsza liczba szczebli, co można osiągnąć drogą zwiększania przeciętnej rozpiętości kierowania. Ich zaletą jest możliwość skrócenia pionowego przepływu informacji, a także zmniejszenie liczby tzw. węzłów informacyjnych, które często wypaczają informację, wydłużają czas jej przepływu, sprawiają, że może stać się ona nieaktualna. Tego typu struktury stwarzają warunki do wyzwalania inicjatywy pracowników i kształtowania ich innowacyjnej postawy. Wynika to z faktu, że poszerzaniu rozpiętości kierowania zawsze towarzyszy zwiększenie samodzielności podwładnych, przekazanie im większych uprawnień, co czyni, że stają się oni bardziej kreatywni. Zaletą struktur płaskich jest również pełniejsze wykorzystanie możliwości kierowników, którzy w tym przypadku kierują większą liczbą podwładnych. Wreszcie nie sposób pominąć faktu, iż następstwem większej rozpiętości kierowania jest mniejsza liczba komórek i jednostek organizacyjnych w strukturze, co ułatwia czynności koordynacyjne. Pewnym mankamentem struktur płaskich może być natomiast trudność w kierowaniu licznym zespołem, nadmierne obciążenie pracą kierowniczą.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.