Artykuły biznesowe, finansowe, z ekonomii. Zabdaj o swoją Spółka zoo !

Kompetencje naczelnego kierownictwa – kontynuacja

Szefami większych firm są dzisiaj niemal z reguły ludzie z wyższym wykształceniem, znający daną branżę i przedsiębiorstwo, mający pewne doświadczenie w kierowaniu ludźmi, którzy odnieśli już wcześniej sukcesy i sprawdzili się jako menedżerowie.

Doświadczenie i sukcesy w kierowaniu (w zawodzie menedżera) powinny być jednym z wymogów kompetencyjnych dla kandydatów do naczelnego kierownictwa, podobnie jak znajomość branży.

Przedmiotem pewnych kontrowersji jest dobra znajomość przedsiębiorstwa jako wymóg kompetencyjny dla top managementu. W przypadku dyrektorów przedsiębiorstw państwowych polskie prawo wymaga doboru dyrektora w wyniku tzw. konkursów otwartych. Część takich konkursów w latach 90. była fikcją wygrywał wcześniej ustalony kandydat – najczęściej aktualny dyrektor bądź menedżer z organów założycielskich. „Zwycięzca” zwykle znał branżę i firmę, co było niewątpliwą zaletą. Niemniej, w części przypadków zwycięzcami zostają ludzie spoza firmy i spoza branży. Ponieważ poznanie dużego przedsiębiorstwa – ludzi, struktur, procesów pracy, tajemnic handlowych i produkcyjnych, kooperantów itd. – wymaga co najmniej 1-2 lat intensywnej pracy, jest niemal pewne, że w tym okresie kandydat „z zewnątrz” musi popełnić szereg ciężkich i kosztownych błędów, wynikających wyłącznie z nieznajomości wewnętrznych realiów. Tak więc awansowanie na najwyższe stanowisko outsidera jest dla firmy szczególnie ryzykowne.

Z tego właśnie powodu w Japonii postępowanie konkursowe, bazujące na konkursach otwartych, jest praktycznie odrzucone. Na najwyższe stanowiska awansują wyłącznie sprawdzeni i sprawdzający się ludzie z danej firmy, wcześniej starannie do takiego awansu w firmie przygotowani33.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.