Artykuły biznesowe, finansowe, z ekonomii. Zabdaj o swoją Spółka zoo !

GRAFICZNE SKALE OCEN I TECHNIKA RANGOWANIA

Jeżeli opisane wyżej wycechowane skale ocen, na przykład od -3 do +3, będziemy prezentować graficznie, rysując je w poziomie i na nich zaznaczać wyniki ocen w formie odcinków różnej długości – będziemy stosować tak zwane graficzne skale ocen.

Skale takie są bardziej precyzyjne niż opisane wyżej, zwłaszcza w przypadkach, gdy musimy oceniać większą liczbę pracowników. Łączą one wówczas pewne cechy (zalety) skal punktowych wycechowanych oraz rangowania. Ponieważ większość ludzi należy do tzw. wzrokowców, graficzne skale ocen są uznawane za bardzo poglądowe i wygodne do odczytu. Chętnie stosowane są zwłaszcza w środowiskach technicznych, preferujących wszelkie formy graficzne prezentacji wyników.

Techniką przydatną dla niektórych celów i w pewnych typach sytuacji jest tzw. rangowanie pracowników w układzie przyjętych kryteriów. Polega ono na ustalaniu kolejności pracowników (od najlepszego do najgorszego) w zakresie cech uznanych za ważne.

Brak ujawniony w sferze produkcji kosztuje średnio dziesięć razy mniej niż brak ujawniony poza nią (gdzie zwykle dochodzą koszty diagnozy, demontażu, naprawy i ponownego montażu). Ujawnianie braków u klienta prowadzi też do strat prestiżowych i może źle odbić się na przyszłej sprzedaży. Dlatego też nie należy przesadzać z kryteriami oceny jakości w systemach ocen i nie należy „zmuszać” pracowników, poprzez nadmiernie restrykcyjny system, do ukrywania braków.

Dla przykładu, oceniając pracowników działu konstrukcyjnego w zakresie cechy „kreatywność”, wypisujemy ich imiona i nazwiska pionowo, w kolejności od najbardziej do najmniej twórczego.

Zaletą tej techniki jest szybkość postępowania. Nie trzeba tracić czasu na przygotowywanie narządzia do oceny. (Źle przygotowane, może ono bardziej przeszkadzać niż pomagać w przeprowadzaniu ocen). Eliminuje się też problem nieporównywalności ze względu na różny stopień liberalizmu oceniających, występujący przy stosowaniu szeregu innych technik. Przy ocenie przez rangowanie nie ma to znaczenia zarówno bardzo wymagający, jak i bardzo liberalny kierownik zestawią pracowników we właściwej kolejności – zakładając ich kompetencje i dobrą wolę.

Ograniczeniem techniki jest trudność jej stosowania przy dużej liczebności ocenianych osób, w sytuacji gdy różnice między nimi – w danym kryterium – są mało wyraziste. O ile nie będzie zazwyczaj problemu ze wskazaniem najlepszych pod danym względem i najgorszych, mogą być kłopoty z ustawieniem kolejności „przeciętnych”.

Listy rangowe osób z jednej jednostki (komórki) organizacyjnej nie są porównywalne z listami osób z drugiej jednostki czy komórki – szczególnie wówczas, gdy poziom zawodowy i jakość pracy ludzi w różnych częściach organizacji są różne.

Specyficzną formą oceny przez rangowanie są listy rankingowe, oparte na wynikach badań (sondaży, badań ankietowych). Przykładem mogą być listy najpopularniejszych bądź najmniej popularnych partii politycznych i polityków, publikowane co jakiś czas w prasie.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.